O regionie

O regionie

Region Łukowski

Prekursorem działalności twórczej na terenie powiatu łukowskiego był Marian Adamski z kolonii Sobiska, który zaczął rzeźbić w latach 60 XX wieku, pod wpływem kuzyna Henryka Wierzchowskiego - uzdolnionego rzeźbiarza ośrodka sierpeckiego. Prawie równocześnie zainteresował się rzeźbieniem nieżyjący już, sąsiad Mariana Adamskiego - Tadeusz Cąkała, a następnie Ryszard Sęk, Wacław Suska z Dąbrówki, Bronisław Chojęta z Adamowa, Bolesław Suska, Tadeusz Lemieszek, Marian Łubianka i Mieczysław Zawadzki z Budzisk. W dalszej kolejności idąc śladami krewnych, sąsiadów i znajomych, zaczęli rzeźbić inni: Zenon i Tadeusz Adamscy, Stanisław Fotyga z Kolonii Sobiska, Stanisław Suska i Adam Wydra z Dąbrówki, Mieczysław Gaja z Łukowa, oraz Władysław Sopulski z Wierzejek, Wesołowski Mieczysław i Krzysztof Osak z Łukowa, KrzysztofPycka z Adamowa, Kęćko Zbigniew z Dąbrówki, Bulik Mirosław z Zalesia, i Krzysztof Grodzicki z Wólki Świątkowej, Czubaszek Piotr z Łukowa, Adamski Grzegorz z kol. Sobiska, Robert Sadło z Gręzówki oraz młodzi twórcy ze szkółki rzeźbiarskiej z Łukowa Łukasz Brelański i Mateusz Popławski z Łukowa.

Rzeźby Łukowskiego Ośrodka Rzeźby Ludowej charakteryzują się różnorodną tematyką i indywidualnym sposobem kształtowania postaci i scen oraz bogatą polichromią, Każdy twórca posiada własny styl i jego prace są łatwo rozpoznawalne wśród rzeźb twórców z innych regionów. Cechy charakterystyczne dla rzeźby tego ośrodka to: celowość formy, trafność ujęcia tematu, swoboda ekspresji, śmiałość rozwiązań i bogactwo kolorystyczne. Rzeźba ich jest naturalna, świeża i zrozumiała dla wszystkich. Dzięki temu stanowi naturalną przeciwwagę dla sztuki nowoczesnej, abstrakcyjnej i przesiąkniętej swoistym bagażem cywilizacyjnym.

graphic sign